Kaari

Description:
Uiterlijk

Zijn lange donkere haren hangen vaak los zodat zijn oren zichtbaar zijn. Hij maakt geen geheim van zijn afkomst. Zijn lichaam is best gespierd voor een wizard, dit heeft er mee te maken dat hij genetisch en enorme uithoudingsvermogen heeft. De lichamelijk kracht was gewoon een kwestie van een beetje trainen.

Persoonlijkheid

Door de jaren heen is Kaari van softie naar bikkel gegaan. Hij is wat verbitterd geraakt. Diep van binnen is Kaari niet altijd gelukkig, soms voelt hij zich wel eens een monster.

Zwakte

Hij heeft een zwakte voor geld. Kaari zou eenvoudig om te kopen zijn voor een acceptabel bedrag. Ook wilt Kaari heel ver gaan als ergens geld mee te verdienen valt. Daarnaast heeft hij last van claustrofobie kleine krappe ruimtes zijn niet zijn ding.

Kracht

Hij kan zich volledig focussen op zijn doel of taak en het niet meer loslaten tot het volbracht is.

Doel

Kaari heeft geen plek voor zich zelf meer en besloot daarom te gaan avonturieren. Zijn magie talent kan hij dan verder ontwikkelen en een naam opbouwen waar hij trots op kan zijn. Zodat zijn ouders hem wel moeten vergeven voor de keuzes die hij gemaakt heeft.

Bio:

Kaari is geboren in een liefdevol gezin in het land Kesma, in de stad Nyphvile. Zijn moeder was een mens en zijn vader een elf. Zijn vader was dol op magie en wist er veel dingen van maar hij was geen echte magiër.

Van hem leerde Kaari de basis van magie maar op latere leeftijd kreeg Kaari de kans om het echte werk te leren van echte magiër. Dit nam Kaari met plezier aan. Er gingen jaren voorbij en Kaari werkte met plezier aan zijn kunsten. Tot het nieuws kwam dat zijn vader was opgepakt, hij zou gok schulden hebben die hij niet kon betalen.

Ik stopte met mijn studie en moest een manier vinden om het geld bij elkaar te vinden zodat ik mijn vader vrij kon kopen. Ik hield teveel van mijn vader om hem daar langer opgesloten te laten. Ik kwam in contact met een andere half elf die aangaf dat hij wel een baantje had voor iemand als ik. Hij beloofde veel geld als ik goed werk zou leveren. Weinig wist ik over deze half elf maar misschien door we beide half bloedjes zijn, dat ik toch een klik voelde. Ik vertrouwde deze lugubere gladjakker genaamd Dust. Voor ik het wist zat ik in een verlaten warenhuis documenten te vervalsen. Mijn werk was onder andere nep scrolls maken die andere verkochten aan, zoals zij ze noemen: Rijken Dombo’s. Vanaf het begin wist ik al wat ik aan het doen was, ik was er niet trots op. Ik verdiende er veel aan omdat ik er blijkbaar talent voor had. Door mijn geweten had ik vaak slapeloze nachten, het voelde niet goed wat ik deed maar ik wist geen andere manier, want wie wilt anders een jonge half elf inhuren zonder enige kwalificaties en toch een enorme loonstrook geven?

Bewust koos ik er voor om de naam van de organisatie niet te vragen, ik wilde er niks mee te maken hebben, ik kende ook alleen de half elf die me betaalt bij naam. Deed gewoon mijn werk en zodra ik genoeg geld had was ik weer weg. Verassend genoeg was op de dag dat ik zei dat ik ging stoppen er geen enkel probleem. Eigenlijk was ik bang dat een criminele organisatie je niet zomaar laat gaan als je voor ze werkte.

Met het geld betaalde hij de borg en zijn vader kwam weer vrij. Kaari was blij dat hij zijn leven dat hij kende weer kon oppakken. Althans, dat dacht hij. Zijn leermeester had gehoord wat voor werk hij had verricht. Dit kwam wel als een schok. ‘Wie kan dit vertelt hebben?!’ Zijn leermeester accepteerde Kaari niet meer als zijn leerling en heeft hem weg gestuurd. Toen drong het tot Kaari door. Het moet die half elf geweest zijn. Voor de rest kon niemand anders het weten wat hij gedaan heeft in een donker kamertje in een oud warenhuis!

Kaari vond dezelfde dag nog de half elf Dust op straat lopend. Zonder er bij na te denken sprong hij boven op hem en begon kwaad op hem in te slaan en schreeuwde dat hij zijn leven verpest had! Een aantal handlangers van Dust waren ook in de buurt en hebben Kaari van hem afgehaald. Het was dat Dust zei dat ze moesten stoppen, anders hadden ze hem zeker dood geslagen. Ik was gebroken en verdrietig, maar het was niet vanwege Dust.

Ik was teleurgesteld in mezelf. Ik had nooit dat soort werkzaamheden moet uitvoeren. Ik had kunnen weten dat het mijn leven zou verpesten. Desondanks ik Dust flink toegetakeld had, was hij niet boos. Hij deed waar hij goed in was, met zijn gladde praatjes wist hij weer op me in te praten. Hij gaf toe dat hij er achter zat dat mijn leermeester wist wat ik had gedaan. Hij zei dat hij het vertelde omdat hij wist dat ik het nooit zou doen. Waarna ik met de rest van mijn leven met een schuld gevoel zou rondlopen. Hij heeft het verteld omdat hij vindt dat wij half-elfs elkaar moeten steunen. Maar hij ging het goedmaken, hij regelde een nieuwe leermeester voor me, eentje die veel beter was dan mijn oude. Het enigse wat ik moest doen was mijn oude werk weer oppakken bij hem. Hoe stom het ook was ik ging er op in, ik deed mijn werk als documenten vervalser en ondertussen kreeg ik les van een leermeester genaamd Murco. Hij was een verbitterde oude mensen man die je dwong tot de limiet te gaan. Hij was veel strenger dan mijn vorige leermeester en de lessen waren zwaarder.

Maar ik kon dit niet geheim houden voor mijn ouders. Die wisten dat ik weer les had en werk en ik geheimzinnig deed over hoe en wat. Dus niet lang daarna heb ik de waarheid vertelt aan mijn ouders, dat ik documenten vervals en zo ook de borg van pa heb betaalt. Mijn ouders waren boos, ze stopte niet met schreeuwen over dat ze hun zoon niet hadden opgevoed om crimineel te worden. Waarna ik terug schreeuwde dat ik niets wist van pap zijn gigantische gok schulden! Die avond hebben mijn ouders me het huis uit gestuurd omdat ik het besluit had genomen om mijn werk niet op te geven. Ik kreeg een slaapplek in het oude warenhuis van Dust. Dit werd mijn nieuwe huis.

Na jaren van hard werken vertelde Murco dat hij me alles had geleerd wat hij me kon leren. De rest moest ik zelf doen. In deze tussentijd heb ik geen contact meer gehad met mijn ouders, ik ben ze niet vergeten maar ik durf gewoon niet meer naar huis te gaan. Er was ook geen reden om langer te blijven om te werken voor Dust, ik gaf mijn ontslag aan en ben weg gegaan. Ik wist dat het een risico was dat ik uit de organisatie stapte. Maar ik had niks dus er was niks dat Dust van mij af kon nemen. Het enigste wat hij kon doen was mijn leven afnemen maar hij wist dat als hij dat probeerde ik roekeloos genoeg was om hem met me mee te nemen in mijn ondergang. Ik kon uit de organisatie stappen, ook doordat Dust mij kende en ik kende hem, we weten van elkaar hoe we zijn hij wist dat ik behalve mijn kamertje niks wist van de mensen en werkzaamheden daar buiten. Ik zou Dust nooit verraden, hij is een gladjakker eerste klas, maar we zijn vrienden. Half elfs moeten elkaar inderdaad te allen tijden steunen!

Kaari

On the Shoulders of Heroes Rickvdg